 |
Klaas Van der Linden toont zijn
liefde voor het afbeelden van personen en objecten uit zijn eigen alledaagse
en persoonlijke leefomgeving, door middel van crossover tussen schilderkunst
en graffiti op doek. Dit vormt op zijn beurt weer een onderzoek naar post-graffiti,
waarbij de relatie tussen techniek en vorm centraal staan. Door het gebruik
van beelden uit een intieme sfeer te combineren met deze expirimentele
techniek, wil hij de creatie minder afhankelijk maken van het sociaal
gebeuren en meer inhoud toekennen. Doordat zo een nieuwe relatie tot het
medium ontstaat, volgt ook een nieuwe confrontatie tussen het beeld en
de toeschouwer, waarvan zijn positie tegenover graffiti wordt bevraagd.
|